Τι ήταν αυτό που σας προσέλκυσε αρχικά στο έργο «Δόξα(sin)»;
Ας πούμε πως λειτούργησα με την λογική του multiple choice.Ήταν κάτι το οποίο δεν μου δημιούργησε ποτέ δεύτερες σκέψεις, ήταν σαν να ήξερα από την αρχή ότι αυτό το έργο πρέπει να γίνει.Πίστεψα σε αυτό και συνεχίζω να πιστεύω.Σαν άνθρωπος θέλω οι δουλειές που επιλέγω να έχουν να προσφέρουν έστω και στο ελάχιστο ένα μικρό εφόδιο στους ανθρώπους.Και το «Δόξα(sin)» έχει σίγουρα να προσφέρει.
Ποια θεματική του έργου θεωρείται πιο δυνατή ή πιο επίκαιρη σήμερα;
Ο συνδυασμός των θεματικών του έργου είναι αυτός που το κάνει επίκαιρο.Και είναι ένας συνδυασμός ο οποίος ήταν επίκαιρος πιστεύω σε όλες τις φάσεις της ανθρωπότητας.Το τρίπτυχο πίστη – εξουσία – κακοποίηση με την σειρά που τα αναφέρω υπάρχει μέσα σε όλους τους ανθρώπους.Απλώς η διαφορά έγκειται σε εκείνους που το εξωτερικεύουν και σε εκείνους που το εσωτερικεύουν.Πιστεύεις σε κάτι το οποίο στην συνέχεια σε εξουσιάζει και στο τέλος σε κακοποιεί.Ή δημιουργείς πίστη σε κάτι το οποίο στην συνέχεια το εξουσιάζεις και στο τέλος το κακοποίεις.Και δεν χρειάζεται απαραίτητα να μιλάμε για ακραίες μορφές κακοποίησης διότι η κακοποίηση όπως και όλα τα πράγματα στην ζωή έχει τεράστιες διακυμάνσεις.
Πώς βιώνετε τη διαδικασία των προβών σε ένα έργο που αγγίζει τόσο ευαίσθητα ζητήματα;
Σε ένα τέτοιο έργο θέλοντας και μη, έρχεσαι αντιμέτωπος και με τα δικά σου σπασμένα κομμάτια.
Πολλές φορές οι άνθρωποι αποφεύγουμε να βλέπουμε τα ραγισμένα μας σημεία και όταν κάτι μας τα φανερώνει μας οδηγεί κιόλας σε μια κατάσταση υπερδιέγερσης.Οπότε μπορώ να πω πως σίγουρα και γω με την σειρά μου αισθάνθηκα “σοκαρισμένη”.Ωστόσο πάντα χρειάζεται σε αυτές τις περιπτώσεις να δημιουργείς μια αποστασιοποίηση για να λειτουργείς επαγγελματικά και να προστατεύεις και την δική προσωπική υγεία και ηρεμία όταν δουλεύεις πάνω σε τέτοια έντονα θέματα.
Ποιά ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε κατά τη δημιουργία της παράστασης;
Όταν δημιουργείς ένα τέτοιο έργο κουβαλάς και μια ευθύνη.Δεν πρέπει να το υπερβείς αλλά ούτε και να το υποβαθμίσεις.
Πρέπει να προσπαθήσεις να βρεις μια ισορροπία στο τρόπο που θα μιλήσεις για αυτό ούτως ώστε να μην προσβάλλεις τις προσωπικές εμπειρίες που μπορεί να έχει ο οποιοσδήποτε θεατής που έχεις απέναντί σου εκείνη την στιγμή.
Το έργο χρησιμοποιεί στοιχεία role playing. Πώς επηρέασε αυτό τον τρόπο που δουλέψατε πάνω στο υλικό;
Δεν χρειάστηκε κάποια διαφορετική μεταχείριση, σε σχέση με άλλους ρόλους ή με άλλα έργα.Όπως δουλεύεις πάνω σε έναν οποιονδήποτε ρόλο, έτσι ακριβώς δουλεύεις και σε έναν ρόλο ο οποίος υποδύεται άλλο εκείνη την στιγμή.Θα έλεγα πως υπάρχει και μεγαλύτερη οικειότητα.
Οι άνθρωποι είμαστε πολύ καλοί στο να υποκρινόμαστε πράγματα που δεν είμαστε και να φοράμε μάσκες για να πούμε με ασφάλεια πράγματα τα οποία δεν θα λέγαμε χωρίς αυτές.
Υπήρξε κάποια στιγμή στις πρόβες που σας σημάδεψε ιδιαίτερα;
Υπήρχε μια στιγμή που συνειδητοποίησης ότι αυτό που συμβαίνει και για μας είναι μια απλώς θεατρική σύμβαση για κάποιους ανθρώπους ήταν η είναι μια πραγματικότητα.Και εκεί είναι το το αίσθημα ευθύνης απέναντι στο έργο μεγαλώσε.
Πώς ισορροπεί η παράσταση ανάμεσα στον ρεαλισμό και τα σουρεαλιστικά ή τελετουργικά στοιχεία;
Όπως και στην ζωή έτσι και στην παράσταση μας επιλέγουμε να δείχνουμε τις σκληρότερες εικόνες με έναν πιο σουρεαλιστικό τρόπο για είναι πιο εύκολες στην αφομοίωση τους.
Είναι κάπως σαν να ζωγραφίζεις ένα αλλόκοτο τοπίο γεμάτο απόκοσμα χρώματα.Η ζωγραφιά είναι μεν σουρεαλιστική αλλά δεν παύει να έχει δημιουργηθεί από ανθρώπινο χέρι.Εκεί λοιπόν έρχεται η ισορροπία, όλα είναι ρεαλισμός στην πραγματικότητα απλως αλλάζει ο τρόπος διατύπωσης.
Ποιο ρόλο παίζει η συλλογικότητα της ομάδας στη δημιουργία αυτού του έργου;
Η συλλογικότητα παίζει παντού σημαντικό ρόλο.Όταν βάζεις ανθρώπους να συνεργαστούν για ένα κοινό αποτέλεσμα, μόνο και μόνο που μπαίνουν στην διαδικασία να παντρέψουν τους διαφορετικούς τους κόσμους με στόχο την δημιουργία μια κοινής εικόνας γνωρίζεις πως ότι και να συμβεί κατά την διάρκεια της δουλειάς στο τέλος θα υπάρχει ένα υπέροχο αποτέλεσμα.Κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να κατασκευάσει μια θεατρική πραγματικότητα αν ήταν αποκλειστικά μόνος του.
Τι θα θέλατε να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση;
Ζώντας σε μια εποχή που πλέον αποφεύγουμε τα έντονα συναισθήματα για να προστατευτούμε από την υπερδιέγερση που προκαλούν θα ήθελα το «Δόξα(sin)» να είναι ένα έργο το οποίο θα “αναγκάσει” το κοινό να μην αποφύγει αλλά να επεξεργαστεί τις πληροφορίες που θα του δώσει.
Αν έπρεπε να περιγράψετε το «Δόξα(sin)» με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;
Πίστη – Εξουσία – Χειρισμός.
Πιστεύετε ότι το θέατρο μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος αποκάλυψης ή κάθαρσης για τέτοια ζητήματα;
Πιστεύω πως αυτός είναι και ο λόγος που δημιουργήθηκε εξαρχής το θέατρο.
Για να αποκαλύπτει. Για να οδηγήσει στην κάθαρση.Για να απαντήσει. Και να ξεγυμνώσει ζητήματα που δύσκολα φανερώνονται έξω από αυτό.Τι σημαίνει για εσάς το γεγονός ότι η παράσταση παρουσιάζεται στην Αθήνα μετά τη Θεσσαλονίκη;Είναι ένα πολύ σημαντικό εγχείρημα και ίσως και ένα πολύ όμορφο ρίσκο θα έλεγα που είμαστε ευγνώμονες σαν ομάδα που συμβαίνει.