Με αφορμή την παράσταση ” Η Παναγία των Παρισίων” συνομιλήσαμε με τον ηθοποιό Δημήτρη Μπαμπανιώτη
Η Παναγία των Παρισίων, πόσες παραστάσεις έχετε μέχρι τώρα;
Η παράσταση ξεκίνησε τέλη Οκτωβρίου και από τότε υπολογίζω ότι έχουμε κάνει περίπου 80 παραστάσεις. Είναι περίεργο, καθώς νιώθω ότι ακόμα βρισκόμαστε κάπου στην αρχή. Ο λόγος γι’ αυτό πιστεύω ότι είναι η ομάδα που σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια και σε εμπνέει να συνεχίσεις να δημιουργείς και να εξελίσσεσαι, καθώς και ο μαγικός κόσμος που με τόση αγάπη έχει δημιουργήσει η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη.
2. Πόσο κοντά είναι αυτό το έργο σήμερα;
Όπως και τα περισσότερα κλασικά μυθιστορήματα έχουν έναν μαγικό τρόπο να ταξιδεύουν μέσα στον χρόνο, έτσι και «Η Παναγία των Παρισίων» θα έλεγα ότι είναι ένα άκρως σύγχρονο έργο. Οι ήρωες παλεύουν για την ισότητα, την ελευθερία και τη δικαιοσύνη, αξίες που μέχρι και σήμερα παραμένουν επίκαιρες.
3. Πείτε μας για τον ρόλο σας.
Υποδύομαι τρεις ρόλους στο έργο, τον Παριζιάνο Φρανσουά, τον φρουρό Τριστάν, αλλά ο βασικός και ο πιο αγαπημένος μου ρόλος είναι αυτός του τσιγγάνου Τριμπουλέτ. Είναι μέλος της αληταρίας των τσιγγάνων, ένας τύπος λίγο μπλαζέ, Ισπανός, που δεν καταλαβαίνει απόλυτα τι λένε οι γύρω του, αλλά δεν τον ενδιαφέρει κιόλας. Έχει αρκετά κωμικά στοιχεία και διαφορετικό ρυθμό σε σχέση με τους υπόλοιπους, και αυτό είναι που του δίνει μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
4. Σήμερα συναντάμε αυτούς τους ήρωες και πώς;
Φυσικά και τους συναντάμε. Τους συναντάμε κάθε μέρα ανάμεσά μας. Ευτυχώς, υπάρχουν ακόμη πολλές Εσμεράλδες, άνθρωποι που παλεύουν και για το δίκαιο του άλλου και αψηφούν τις συνέπειες. Υπάρχουν και αρκετοί Φρολό, που κάνουν κατάχρηση της εξουσίας τους για προσωπικό τους συμφέρον. Και, δυστυχώς, πολλοί Κουασιμόδοι, που δεν έχουν βρει τη θέση τους εκεί έξω, γιατί η ίδια η κοινωνία δεν τους τη δίνει, και η μόνη τους διέξοδος είναι τα καργκόιλ τους, δηλαδή ο δικός τους εσωτερικός κόσμος. Γιατί όσα κι αν σου στερήσουν, δεν μπορούν ποτέ να σου στερήσουν το δικαίωμα να ονειρεύεσαι και να ελπίζεις.
5. Σαν ηθοποιός πιο πολύ τι σας αρέσει, το θέατρο ή κινηματογράφος;
Θα πω το θέατρο. Δεν έχω κάνει ακόμη κινηματογράφο, αν και θα το ήθελα πολύ. Όμως, το θέατρο είναι κάτι ζωντανό. Είναι κάτι που, ενώ μοιάζει ίδιο και επαναλαμβανόμενο, το ζεις κάθε μέρα από την αρχή. Έχεις την ευκαιρία, παρότι η ιστορία είναι η ίδια, να την κάνεις κάθε φορά διαφορετική, να εξελίσσεις τον ρόλο σου, να τον δουλεύεις και να τον ανακαλύπτεις ξανά και ξανά. Να βρίσκεσαι στην ίδια ξύλινη σκηνή και να έχεις τη δύναμη να τη μεταμορφώσεις σε εκκλησία, σε πλατεία, σε καμπαναριό, σε οτιδήποτε σου γεννήσει η φαντασία. Το θέατρο σου δίνει την ευκαιρία να βιώνεις την ίδια ιστορία με δεκάδες διαφορετικούς τρόπους.
6. Έχετε αντιμετωπίσει δυσκολίες στη δουλειά σας;
Νομίζω ότι είναι μια δύσκολη δουλειά. Ίσως, βέβαια, αυτό να είναι το τίμημα του να προσπαθείς να κάνεις το όνειρό σου επάγγελμα. Σίγουρα πρέπει να έχεις οπλιστεί με πολλή υπομονή και να μάθεις γρήγορα ότι η απόρριψη είναι μέρος της διαδικασίας. Κομμάτι της φύσης της δουλειάς είναι, επίσης, ότι αλλάζεις περιβάλλον και συναδέλφους πολύ συχνά. Εδώ, μπορώ να πω ότι έχω σταθεί τυχερός, καθώς οι περισσότερες συνεργασίες μου είχαν ένα πολύ όμορφο κλίμα.
7. Ποιοι άνθρωποι ήταν σημαντικοί στη δική σας πορεία;
Σίγουρα, η οικογένεια και οι φίλοι μου. Βρίσκονται πάντα δίπλα μου από την πρώτη μου ερασιτεχνική παράσταση, τις προετοιμασίες μου στις οντισιόν, μέχρι και όταν χρειάστηκε να μείνω εκτός Αθηνών για αρκετό καιρό λόγω παράστασης, ήταν εκεί με την πρώτη ευκαιρία. Είναι εκεί σε όλες τις πρεμιέρες, αλλά και στις τελευταίες παραστάσεις, που συνήθως είναι συναισθηματικά φορτισμένες. Άλλωστε, όταν είναι εκεί οι δικοί σου άνθρωποι, όλα γίνονται λίγο πιο σημαντικά.
8. Σας αρέσουν τα social media και αν βοηθούν τελικά στη δουλειά σας.
Διατηρώ προφίλ στα Social Media και είμαι ενεργός. Είναι μια καθημερινή συνήθεια που προσπαθώ να περιορίζω και να μην με παρασύρει. Ανεβάζω τις δουλειές μου, παραστάσεις, μεταγλωττίσεις, τρέιλερ και σίγουρα αυτό βοηθάει στην προώθησή τους.
9. Η τεχνητή νοημοσύνη σας αρέσει ή σας φοβίζει;
Πιστεύω ότι είναι ακόμα στην αρχή της. Την έχω χρησιμοποιήσει αρκετές φορές, κυρίως για πιο τεχνικά θέματα, και με έχει βοηθήσει πολύ. Τη χρησιμοποιώ, όμως, πάντα με μέτρο. Δεν με φοβίζει, αρκεί να ξέρουμε πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.
10. Επόμενα σχέδια;
Είναι πολύ όμορφο που «Η Παναγία των Παρισίων» θα πάει για δεύτερη χρονιά. Από μόνο του αυτό είναι μεγάλη χαρά. Οπότε, συνεχίζουμε δυνατά με την παράσταση και αυτό το ταξίδι.
11. Κλείνοντας θα θέλαμε μια φράση από το έργο που σας αρέσει πολύ.
Μια φράση που με συγκινεί είναι της Εσμεράλδας, «Δεν θα βγάλετε όπλα να σκοτώσετε οτιδήποτε δεν σας μοιάζει; Δεν θα βάλετε φωτιά να κάψετε οτιδήποτε δεν σας ταιριάζει; Αν αυτός είναι το τέρας, τι είστε εσείς;».