Γιώργο Βούντα σας καλωσορίζουμε στο Culturetime
Με αφορμή την τελευταία σας παράσταση «Ψυχάρης Το Ταξίδι μου» θα θέλαμε να μας πείτε πως νιώθετε μέσα στο ρόλο του Ψυχάρη;
Νιώθω απελευθερωμένος. Το ταξίδι που κάνει αυτός ο χαρακτήρας, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, είναι μεγάλο, απαιτητικό και ταυτόχρονα πολύ φωτεινό. Είναι ένας ρόλος τόσο πλήρης, που ανυπομονώ να έρθει η Τετάρτη, να βρεθούμε στο Θέατρο Μεταξουργείο και να ξαναμπούμε σε αυτόν τον κόσμο. Τα λόγια του Ψυχάρη είναι τόσο γεμάτα ομορφιά, πίστη και όραμα που μας γεμίζουν και εμάς ζωή και έμπνευση. Είναι μεγάλη ευτυχία για έναν ηθοποιό να έχει να διανύσει μια τόσο πλούσια διαδρομή μέσα στα πλαίσια μιας παράστασης.
Είστε πολύ νέος, και η γλώσσα είναι διαφορετική από τότε, σας δυσκόλεψε κάτι στην διάρκεια της προετοιμασίας;
Σίγουρα η προετοιμασία για τη συγκεκριμένη παράσταση ήταν πολύ απαιτητική και μια μεγάλη πρόκληση για όλους μας. Διήρκησε σχεδόν δυόμιση μήνες και οι δυσκολίες ήταν αρκετές. Τόσο το μέγεθος του κειμένου, η πυκνότητά του, όσο και η ίδια η γλώσσα με τις ιδιαιτερότητές της. Παρ’ όλα αυτά, η ανταμοιβή ήταν τεράστια. Μέσα από τη διαδικασία των προβών νιώθαμε σχεδόν καθημερινά ότι κάνουμε την υπέρβαση. Μέσα από τις ήττες μας νιώθαμε κάθε τόσο ότι καταφέρναμε να κατακτήσουμε κάτι καινούργιο. Kαι σιγά σιγά να επικοινωνήσουμε προς τα έξω, όχι μόνο τον λόγο του Ψυχάρη, αλλά κυρίως το πνεύμα και το όραμά του.
Το Ταξίδι του Ψυχάρη, μιλάει και για τον έρωτα του με την γυναίκα του, με γράμματα και πολύ ρομαντισμό. Σήμερα πως βλέπετε τον έρωτα; Πόση σημασία έχει για εσάς ο Έρωτας;
Ο έρωτας, διαχρονικά, υπήρξε και παραμένει μια από τις πιο δυνατές κινητήριες δυνάμεις στη ζωή του ανθρώπου. Στην περίπτωση του Ψυχάρη, ο έρωτάς του για τη σύζυγό του, τη Νοεμή, λειτουργεί σαν πυξίδα. Εκείνη παρουσιάζεται σαν μέντοράς του. Τον στηρίζει, τον παρακινεί, τον εξυψώνει, τον ωθεί να ξεπεράσει τα όριά του. Ο έρωτας και ο θαυμασμός του για εκείνη τον κάνει να θέλει να πέτυχει τους στόχους του, να συνεχίζει να ονειρεύεται και να ξεπερνάει τις προσωπικές του δυσκολίες. Με τη βοήθειά της καταφέρνει να κατακτήσει αυτά που επιθυμεί, τόσο σε σχέση με τη γλώσσα όσο και με την ίδια τη ζωή.
Κάπως έτσι βλέπω κι εγώ τον έρωτα, σαν μια δύναμη που με κινητοποιεί, με εξελίσσει και μου δίνει λόγο να προχωράω, προσωπικά και καλλιτεχνικά.
Θα θέλαμε να μάθουμε λίγα πράγματα για εσάς
Που μεγαλώσατε;
Πως αποφασίσατε το δρόμο της υποκριτικής;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Λάρισα. Όταν λίγο πριν την ενηλικίωση κατέβηκα στην Αθήνα για να σπουδάσω Βιολογία, ο δρόμος μου στράφηκε αρκετά άμεσα στα καλλιτεχνικά, καθώς ήδη γνώριζα ότι προς τα εκεί ήθελα να πάω. Μέσα από το ωδείο και τη θεατρική ομάδα του Δήμου Ζωγράφου έκανα τα πρώτα μου ουσιαστικά βήματα στο θέατρο και τη μουσική. Εκεί ένιωσα για πρώτη φορά μια βαθιά αίσθηση αποδοχής. Ότι βρήκα έναν χώρο που με αγκάλιασε σαν οικογένεια και μου επέτρεψε να ανακαλύψω τον εαυτό μου και να νιώσω ότι ανήκω.
Πως περνάτε τον ελεύθερο χρόνο σας
Αυτή την περίοδο προσπαθώ να περνάω τον ελεύθερο χρόνο μου πιο ήρεμα, κυρίως στο σπίτι, μιας και η φετινή θεατρική σεζόν είναι ιδιαίτερα έντονη και η ξεκούραση απαραίτητη. Βλέπω σειρές, μαγειρεύω, ασχολούμαι με το σπίτι. Παρ’ όλα αυτά, μου αρέσει πολύ να πηγαίνω σινεμά, θέατρο ή για φαγητό με φίλους. Συχνά περπατάω στο Πεδίον του Άρεως, που είναι κοντά στο σπίτι μου. Είναι ένας τρόπος να καθαρίζω το μυαλό μου και να αλλάζω ρυθμούς.
Επόμενα σχέδια;
Μόλις βρω λίγο χρόνο ανάμεσα στις παραστάσεις, το πρώτο που θέλω να κάνω είναι μια μικρή απόδραση στο χωριό μου, που μου έχει λείψει πολύ. Εκεί νιώθω ότι επαναφορτίζομαι και ξαναβρίσκω τις ισορροπίες μου. Από εκεί και πέρα, εύχομαι να συνεχίσω να κάνω θέατρο και να συναντήσω νέους, ενδιαφέροντες ρόλους, που θα με προκαλέσουν και θα με εξελίξουν όχι μόνο ως ηθοποιό, αλλά και ως άνθρωπο.
Μια φράση από την παράσταση που σας αρέσει πολύ
«Φως. Το φως. Να και το φως που ζητούσα.»
Στην παράσταση, ο Ψυχάρης τη χρησιμοποιεί για να περιγράψει τον ποιητή-προφήτη που θα έρθει και θα λυτρώσει τη γλώσσα μας από την καθαρεύουσα. Προσωπικά, όμως, τη νιώθω και ως μια φράση απόλυτα οικουμενική. Αυτή η στιγμή του είναι τόσο ευάλωτη και ειλικρινής, που αποκαλύπτει όλη την ψυχή, τις ανάγκες και τα όνειρα του χαρακτήρα. Όλοι μας, λίγο ή πολύ, αναζητούμε αυτό το φως σαν την ελπίδα για κάτι καλύτερο, σαν μια αλλαγή στις συνθήκες της ζωής μας, μια βελτίωση που θα μας βοηθήσει να προχωρήσουμε μπροστά με μεγαλύτερη πίστη και καθαρότητα.
Σας ευχαριστώ πολύ
Ευχαριστώ και εγώ και εύχομαι σε όλες και όλους μια όμορφη και δημιουργική νέα χρονιά.
Ευχαριστώ πολύ Κατερίνα Γρυλλάκη