Μόλις κυκλοφόρησε το τελευταίο βιβλίο σας η «Η Τριλογία της εξοχής» από τις εκδόσεις Αιγόκερως .
Τρία θεατρικά έργα, πως ξεκίνησε η ιδέα, α/ για βιβλίο. β/ για θεατρικό
Πάντα με γοήτευε η γλώσσα και ήθελα να δημιουργώ πράγματα με λέξεις. Γράφω για να επικοινωνώ, πρώτα απ’ όλα με τον εαυτό μου και, δεύτερον, με τους άλλους. Το γράψιμο με συνοδεύει στη ζωή μου. Δεν αποτελεί απλώς μια έκφραση των σκέψεών μου, αλλά με διαμορφώνει και με μεταμορφώνει, όπως και εγώ το διαμορφώνω.
Ξεκίνησα γράφοντας ποιήματα, αλλά κάποιο σημείο άρχισα να σκέφτομαι με όρους δύο φωνών που ήταν σε διάλογο, οπότε άρχισα να γράφω θεατρικά έργα. Επίσης, όταν γράφεις θεατρικά έργα, υπάρχει μια αίσθηση άμεσης επαφής με άλλους ανθρώπους, την οποία δεν έχεις σε άλλες μορφές γραφής. Είναι σαν ο συγγραφέας να συνομιλεί με το κοινό. Κάθε παράσταση είναι διαφορετική από κάθε άλλη παράσταση, επειδή το κοινό είναι διαφορετικό.
Τα θεατρικά έργα σε αυτό το βιβλίο συνδέονται με μια παρόμοια θεματολογία που αφορά τη ζωή στην εξοχή και τις σχέσεις μεταξύ εξοχής και πόλης, ένα θέμα που με ενδιαφέρει πολύ. Φάνηκαν να ταιριάζουν μεταξύ τους, γι’ αυτό και τα έκανα βιβλίο.
Τα θέματα φαινομενικά δεν συνδέονται, αλλά έχουν κάτι κοινό, την αποκοπή μας από την φύση. Τι σας κάνει να θέλετε να το αναδείξετε;
Οι χαρακτήρες και στα τρία έργα έχουν ορισμένες, πολύ συγκεκριμένες σχέσεις με τον φυσικό κόσμο, τις οποίες θα ήθελαν να διαφυλάξουν και για χάρη των οποίων αγωνίζονται. Για παράδειγμα, ο γέρος στο τρίτο έργο αγωνίζεται να σώσει τις ελιές του, τις οποίες καλλιεργεί σε όλη του τη ζωή και τις αισθάνεται ως μέρος του εαυτού του. Σε αυτό το έργο, οι τρεις κύριοι χαρακτήρες έχουν διαφορετικές στάσεις απέναντι στη φύση: ο ένας ταυτίζεται με αυτήν, ο άλλος την θεωρεί δεδομένη, ενώ ο τρίτος θέλει να ξεφύγει από αυτήν. Όλοι, ωστόσο, είναι βαθιά διαμορφωμένοι από τον τόπο καταγωγής τους. Στο δεύτερο έργο, μια γυναίκα μετακομίζει από την εξοχή στην πόλη, αλλάζοντας ριζικά τη ζωή της. Εξακολουθεί να αισθάνεται δεμένη με τον παλιό της τόπο, αλλά αρχίζει παράλληλα να δημιουργεί μια σχέση και με τον καινούργιο.
Οι χαρακτήρες στα έργα μου επωφελούνται σε μεγάλο βαθμό από τις σχέσεις τους με τα ζώα. Ανακαλύπτουν τον εαυτό τους στα ζώα και μαθαίνουν την αλήθεια από αυτά. Στο πρώτο έργο, θα ζώα μιλάνε για τον εαυτό τους. Άλλωστε, είμαι πεπεισμένη ότι τα ζώα είναι πρόσωπα και ότι οι άνθρωποι αποτελούν ένα είδος ζώου· έτσι, είτε το θέλουμε είτε όχι, είμαστε μέρος του φυσικού κόσμου. Η σύνδεση με συγκεκριμένους τόπους είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική.
Ο αποχωρισμός από τον φυσικό κόσμο που μας περιβάλλει συμβαίνει μερικές φορές, όμως είναι βαθιά οδυνηρός και συνεπάγεται μια μεγάλη απώλεια. Γι’ αυτό οι άνθρωποι προσπαθούν διαρκώς να επαναδημιουργήσουν αυτή τη σχέση, με όποιον τρόπο μπορούν. Παράλληλα, υπάρχει και μια οικολογία στο εσωτερικό κάθε ανθρώπου — ένα σύστημα σχέσεων ανάμεσα σε ιδέες, συναισθήματα, μνήμες και επιθυμίες, το οποίο μεταβάλλεται καθώς το άτομο εξελίσσεται και παίρνει αποφάσεις.
Συνήθως ποια θέματα σας αρέσουν για να γράψετε;
Με ενδιαφέρουν τα σημεία καμπής, οι στιγμές απόφασης και αλλαγής που καθορίζουν πολλά πράγματα στο μέλλον. Για παράδειγμα, η στιγμή που μια οικογένεια αποφασίζει να μετακομίσει από την εξοχή στην πόλη, ή η στιγμή που ένας αγρότης συνειδητοποιεί ποιον πραγματικά αγαπά.
Με απασχολεί επίσης η σχέση μεταξύ εξοχής και πόλης. Οι δυο μοιάζουν με τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Τα τελευταία χρόνια, η εξοχή σε όλο τον κόσμο περνά μια διαδικασία ερήμωσης· οι άνθρωποί της φεύγουν, ξεχνιέται, εγκαταλείπεται, αγνοείται, κι όμως παραμένει ζωτικά σημαντική για τη ζωή μας. Γράφω για τις ζωές ανθρώπων που βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια αυτής της διαδικασίας.
Ποιους συγγραφείς θαυμάζετε;
Υπάρχουν πολλοί συγγραφείς που θαυμάζω, όμως υπάρχουν ορισμένοι των οποίων το έργο μου προσφέρει μια ιδιαίτερη αίσθηση χαράς, την εμπειρία της ανάγνωσης κάτι πραγματικά εξαιρετικού. Αυτοί που μου έρχονται στο μυαλό αυτή τη στιγμή είναι ο Γκαρθία Λόρκα, ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες, η Μέρι Γκέιτσκιλ, η Άλις Μονρό, η Λούλα Αναγνωστάκη και ο Χρόνης Μίσσιος.
Μέσα στην πορεία σας έχετε συμμετάσχει στο θέατρο, τι σας αρέσει στο θέατρο;
Μου αρέσει η άμεση επαφή με άλλους ανθρώπους. Η σκηνή μου φαίνεται ένας πνευματικός και μαγικός τόπος, όπου ο συγγραφέας, ο σκηνοθέτης και οι ηθοποιοί εργάζονται όλοι με τη δική τους πνευματική ύλη, προκειμένου να διαμορφώσουν μια στιγμή επικοινωνίας — έναν χώρο όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Έχετε γεννηθεί στην Αμερική, έχετε ζήσει στο εξωτερικό, μένετε Ελλάδα , πως βρεθήκατε ;
Ήρθα εδώ όταν παντρεύτηκα έναν Έλληνα. Η ελληνική ύπαιθρος μού θύμισε την αγροτική περιοχή του Βερμόντ όπου μεγάλωσα, κι έτσι ένιωσα αμέσως σαν στο σπίτι μου.
Τι σας αρέσει στην Ελλάδα; Και τι όχι;
Μου αρέσει η αίσθηση της ιστορίας εδώ· συνεχώς σκοντάφτεις πάνω σε κάτι παλιό, μέσα στο οποίο κρύβεται μια ενδιαφέρουσα ιστορία, έτοιμη να σου αποκαλυφθεί αν της δώσεις προσοχή. Ωστόσο, υπάρχει λιγότερη αισιοδοξία. Οι άνθρωποι εδώ δεν έχουν τόσο έντονα την αίσθηση ότι μπορούν μόνοι τους να αλλάξουν τα πράγματα και να πετύχουν αυτό που επιθυμούν.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας στέκι;
Δεν έχω ένα συγκεκριμένο στέκι, μου αρέσει πολύ να εξερευνώ την Αθήνα. Είναι μία πόλη με πολλούς καλλιτέχνες και πολλά πράγματα για να δει και να κάνει κανείς. Όμως μου λείπει επίσης η εξοχή — τόσο εδώ όσο και στο Βερμόντ, όπου μεγάλωσα.
Πως περνάτε τον ελεύθερο χρόνο σας
Μου αρέσει να διαβάζω και να γράφω, να κάνω βόλτες και να σκέφτομαι τα πράγματα που βλέπω. Μου αρέσει επίσης να πηγαίνω να παρακολουθώ θεατρικές παραστάσεις άλλων ανθρώπων και μου αρέσει πολύ να μιλάω με τους φίλους μου.
Επόμενα σχέδια;
Αυτή την περίοδο εργάζομαι πάνω στο δεύτερο βιβλίο ποιημάτων μου στα αγγλικά. Παράλληλα, σκέφτομαι να γράψω περισσότερα θεατρικά έργα, καθώς και —ίσως— μια συλλογή διηγημάτων βασισμένη στις εμπειρίες μου στην Ελλάδα.
Μια φράση από το βιβλίο σας , που σας έχει μείνει
«Ξέρεις, ένα κομμάτι γης μπορείς να το γνωρίσεις.»
Σας ευχαριστω πολύ
Και εγώ ευχαριστώ πολύ Κατερίνα Γρυλλάκη