Σπύρος Βάκκας πρόεδρος του Σ.Ι.Σ.Χ.Ε. Μας μιλάει για το χορό στην Ελλάδα αλλά και για το 2ο Φεστιβάλ Κλασικού/ Νεοκλασικού & Character Χορού Αθήνας
Διοργανώνετε για δεύτερη φορά το 2ο Φεστιβάλ Κλασικού/ Νεοκλασικού & Character Χορού Αθήνας, πως είναι η δεύτερη φορά;
Ναι, το 2ο Φεστιβάλ Κλασικού, Νεοκλασικού & Character Χορού Αθήνας διοργανώνεται δυναμικά για δεύτερη συνεχή χρονιά, επιβεβαιώνοντας τη σημασία του ως θεσμός για τον χορό στην Ελλάδα. Η δεύτερη φορά έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με την πρώτη. Η προσοχή μας, το άγχος, στην παραμονή της Τέχνης του κλασικού χορού σε πρώτο πλάνο.
Πόσες σχολές συμμετέχετε;
Συμμετέχουν οι περισσότερες απο τις Ανώτερες Επαγγελματικές Σχολές Χορούτης χώρας και αυτό μας γεμίζει χαρά και αισιοδοξία και για τις μελλοντικές μας δράσεις. Συμμετέχουν επίσης και επαγγελματίες σε μεμονωμένες μορφές καθώς και επαγγελματικές ομάδες χορού, χωρίς να λείπουν φυσικά και οι αναγνωρισμένες ερασιτεχνικές σχολές με τις προτάσεις τους.
Τι σας έμαθε η πρώτη φορά;
Η πρώτη διοργάνωση μας επιβεβαίωσε ότι ο κλασικός χορός στην Ελλάδα χρειαζόταν έναν θεσμό και ένα κεντρικό βήμα, όπως το Ολύμπια Δημοτικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας», για να αναδειχθεί η δουλειά των σχολών και των επαγγελματιών στο χώρο. Η μεγάλη ανταπόκριση των θεατών απέδειξε ότι ο κλασικός και νεοκλασικός χορός μπορούν να αφορούν το ευρύ κοινό και όχι μόνο έναν κλειστό κύκλο ειδικών. Τέλος, η διοργάνωση έφερε κοντά δεκάδες χορευτές από Ελλάδα και Κύπρο, δείχνοντας ότι η ένωση δυνάμεων παράγει ένα ποιοτικό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα με ελεύθερη πρόσβαση.
Τι θα δούμε στο 2ο Φεστιβάλ, το Μάιο;
Θα δούμε αποσπάσματα από εμβληματικά κλασικά έργα αλλά και νέες χορογραφικές πρροσεγγίσεις από νέους ανθρώπους, με ταλέντο και σεβασμό στην Τέχνη τους.
Σήμερα στην Ελλάδα πως είναι το θέμα χορός? Ποιο είναι το επίπεδο των χορευτών στην χώρα μας;
Ο χορός στην Ελλάδα βιώνει μια περίοδο «αναβάθμισης», με τη νέα γενιά να είναι πιο ενημερωμένη, τεχνικά εξοπλισμένη και έτοιμη να αναμετρηθεί με διεθνή πρότυπα. Θεωρώ ότι βρισκόμαστε σε μεταβατικό στάδιο προς καλύτερη και ποιοτικότερη εκπαίδευση, συνθήκη που μας αφορά διαχρονικά άλλωστε.
Έχετε συνεργασία με το εξωτερικό;
Μας ενδιαφέρει σαν Σωματείο να δημιουργησουμε σταθερούς δεσμούς με το εξωτερικό, τόσο μέσω της εκπαίδευσης όσο και μέσω των καλλιτεχνικών μας δράσεων. Θα μας ενδιεφερε το Φεστιβάλ να λειτουργήσει ως εφαλτήριο για νέους χορευτές, πολλοί από τους οποίους συνεχίζουν τις σπουδές τους ή την επαγγελματική τους καριέρα σε διεθνείς σκηνές και ομάδες. Πάντα όμως υπό την προυπόθεση της τήρησης υψηλών standards, νομιμότητας και σεβασμού. Σαν Σωματείο έχουμε ως απαράβατη αρχή, την αλήθεια και την προστασία των αυριανών καλλιτεχνών του χορού.
Με τις παραστατικές τέχνες υπάρχει θέμα στην χώρα μας, πως πιστεύετε ότι μπορεί να λυθεί;
Η συζήτηση για τις παραστατικές τέχνες στην Ελλάδα είναι μεγάλη, καθώς υπάρχει μια αντίφαση: από τη μία έχουμε εξαιρετικό καλλιτεχνικό δυναμικό και από την άλλη σημαντικά διαρθρωτικά προβλήματα. Έχουν γίνει σημαντικά βήματα για επίλυση των ζητημάτων – βλέπε Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τέχνων – στα οποία το Σ.Ι.Σ.Χ.Ε. πραγματικά κυριάρχησε, όμως μένουν ακόμα πολά να γίνουν.
Απαιτείται χρηματοδότηση, εγρήγορση, θέληση και ένα σταθερό πλαίσιο επιχορηγήσεων με ταυτόχρονη σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας.
Το Υπουργείο Πολιτισμού σας στηρίζει; Έχετε κάνει επαφές;
Το Σ.Ι.Σ.Χ.Ε. έχει καταφέρει στην πορεία των ετών να χτίσει ουσιαστικές γέφυρες επικοινωνίας και στήριξης με το Υπουργείο Πολιτισμού καθώς και με άλλα συναρμόδια Υπουργεία. Η γραφειοκρατία και οι – πάσης φύσεως – τεχνοκρατικές αντιλήψεις αποτελούν πάντα εμπόδιο στην καλλιτεχνική δημιουργία, όμως όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και ο τρόπος επίλυσης. Και τους βρίσκουμε.
Πότε δικαιώνεται ένας χορευτής;
Πολύ ωραία ερώτηση. Αισθάνομαι ότι ένας χορευτής δικαιώνεται οταν το σώμα «ξεχνάει» την τεχνική και γίνεται καθαρό συναίσθημα, όταν συνδέεται με το κοινό, όταν μπορεί να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του, όταν επιλέγει μετά την κάθε δυσκολία να ξαναμπεί στην αίθουσα, ν’ ανέβει πάλι στη σκηνή.
Έν τέλει..στο χειροκρότημα. Ίσως στο δικό του.. το εσωτερικό..
Με εκτίμηση
Ευχαριστώ πολύ Κατερίνα Γρυλλάκη